Chciałabym przygarnąć psa. Tylko na kilka dni.
Nie ma mowy.
Znajomy prosił, żebym zajęła się jego psem.
Pomożesz mi przekonać Ling Yizhou?
Gdybym nie wyjechała na dwa lata,
byłabym teraz twoją żoną, prawda?
An Ran.
Niektóre rzeczy nie są nam przeznaczone.
Nieważne, jak bardzo się starasz, nie da się tego zmienić.
NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 6
Piszę opowiadanie na bazie relacji Ling Yizhou i Chu Yana.
Porywający romans bogatego biznesmena i słynnego aktora.
Co o tym myślisz?
Możemy porozmawiać o czymś innym?
Przestań ciągle mówić o Ling Yizhou.
Co się stało? Nie układa się wam?
Jeśli chodzi o Ling Yizhou, muszę zmienić sposób, w jaki...
Sposób, w jaki co?
Sposób, w jaki...
- Podłożył ci nadajnik GPS? - O czym ty mówisz?
- Co za przypadek. Jadłyście już? - Jeszcze nie.
Mam wolne. Chodźmy coś zjeść.
Dobry pomysł.
Stać go na fundnięcie nam posiłku.
Naprawdę akurat tędy przejeżdżałeś?
Przyjechałem po ciebie.
Przyjechał po ciebie.
Jest pan bardzo uprzejmy.
- Nie bądź taka uparta. Wsiadaj. - Co ty wyprawiasz?
Szybko, wsiadaj.
Jedźmy.
Nie wsiada pan? Jedźmy.
Może pani zamówić, co pani zechce. Ja już zamówiłem.
Weźmiemy to samo, co pan.
Moje kubki smakowe dopasowały się do Linlin.
Chciałabym zjeść coś pikantnego.
On nie je pikantnych dań.
Zjadłem trochę u babci.
- Myślałam, że udawałeś. - Czyny znaczą więcej niż słowa.
Nie chcę być nieuprzejma. Jestem taka zdezorientowana.
Sama nie wiem, co myśleć.
Feifei...
Nasza umowa najmu niedługo się kończy.
Właściciel mieszkania każe mi się wyprowadzić jak najszybciej.
Nie miałam jeszcze czasu szukać nowego mieszkania.
Zamieszkaj ze mną.
- Nie masz nic przeciwko temu? - Sama zdecyduj.
Jeśli to pani odpowiada, może pani wprowadzić się do mnie.
Jestem pod wrażeniem. Takie poświęcenie z miłości.
Wen Li bardzo troszczy się o innych.
Feifei nie zamieszka z mężczyzną.
Nie ma problemu. W końcu ktoś się mną zaopiekuje.
Na pewno będzie nam się dobrze razem mieszkało.
Cześć, Liso.
Załatwiłam ci rolę w Mroźnym księżycu.
To mała rólka, ale myślę, że ci się spodoba.
- Przesłałam ci scenariusz. - Dzięki. Dam z siebie wszystko.
Kiedy zaczynają się zdjęcia?
Aktorzy grający główne role zaczynają za dwa dni.
Czy ja też mogę zacząć za dwa dni? Chciałabym dobrze poznać to środowisko.
Spytam producentów.
Masz pracę?
Właśnie zadzwonili. Za dwa dni zaczynam zdjęcia.
Słyszałem.
Unikasz mnie?
Powinniśmy przez jakiś czas pomieszkać oddzielnie.
Dlaczego?
Zgodnie z umową nie powinniśmy ingerować w swoje życie zawodowe ani prywatne.
Mówiłaś, że pies zawsze będzie z tobą. A teraz wyjeżdżasz.
Jego właściciel dziś go odbierze.
Rób, jak chcesz.
Już późno. Gdzie on się podziewa? Mam nadzieję, że o tobie nie zapomniał.
Dzień dobry, tu Xia Lin. Kiedy odbierze pan Eleven?
Przepraszam, dzisiaj nie dam rady. Mogę przyjść jutro?
Jutro wyjeżdżam.
Niech mi pan poda swój adres, przywiozę go do pana.
- Nie chcę robić problemów. - To żaden problem.
Chodźmy.
- To ty? - Dziewczyna od krawata?
Nie wiedziałam, że mieszkamy blisko siebie.
To ty znalazłaś mojego psa. Co za zbieg okoliczności.
- Wejdziesz? - Nie, dziękuję.
Pozwól mi chociaż odwdzięczyć się szklanką wody.
Dobrze, dziękuję.
Usiądź.
Masz piękny dom.
Dziękuję za wszystko.
Przysporzyłem ci kłopotów.
Nieprawda. Po prostu jeden z domowników nie lubi zwierząt.
- Pokłóciliście się? - Nie, w końcu się zgodził.
Rozumiem. Ja też kiedyś nie chciałem mieć psa.
Dlaczego?
Psy nie żyją tak długo jak ludzie. Zawsze odchodzą jako pierwsze.
Ale potem zrozumiałem,
że zwierzęciem, które najczęściej opuszcza innych, jest człowiek.
Ludzie zostawiają ukochanych,
swoje rodziny, a nawet swoje dzieci.
- Może czasem nie mają wyjścia. - Możliwe.
Jeśli nie chcesz zostać opuszczonym,
musisz wziąć swój los w swoje ręce.
Wtedy wszystko w twoim życiu będzie wydarzać się zgodnie z planem.
Co się stało?
Chyba jest wiele historii, które mógłbyś opowiedzieć.
Przeżyłem więcej niż inni.
- Co ci jest? Jesteś chory? - Przeziębiony.
Cały dzień tylko śpię. Dlatego zapomniałem odebrać Eleven.
Zjadłeś coś dzisiaj?
Nie mam siły gotować.
A twoi przyjaciele albo rodzina?
- Nie masz nikogo? - Wszyscy są za granicą.
Mogłeś coś zamówić. Podczas choroby musisz jeść.
Nie lubię gotowego jedzenia.
Gdzie masz kuchnię?
Tam.
- Czemu pytasz? - Ja się tobą zaopiekuję.
W podzięce za krawat.
Ale nie wiem, jak ci na imię.
Mów mi „Nan”.
W takim razie odpoczywaj. Zawołam cię, jak będzie gotowe.
- Idź odpocząć. - Dziękuję.
Nan, wracam do siebie.
Zjedz congee. Podgrzej je sobie, jeśli ostygnie.
Też chcesz trochę?
- Jeszcze jesteś? - Spóźniłem się.
- Jedziemy w różnych kierunkach. - Nie szkodzi. I tak już jestem spóźniony.
Wsiadaj.
Jeśli będziesz za mną tęsknić, zawsze możemy zawrócić.
- Nie jesteś już zły? - Myślisz, że jestem taki małostkowy?
Nie myślę. Ja to wiem.
Jeśli tak sądzisz, to nie zawiodę twoich oczekiwań.
W jakim sensie?
Na miejscu nie rozmawiaj z obcymi mężczyznami.
Żadnych scen seksu ani pocałunków.
- Żadnych wyzywających ubrań. - Jakie ubrania są wyzywające?
Odsłaniające obojczyki albo pępek. Spódnice muszą być do kolan.
Masz mnóstwo zasad. To nawet nie jest prawdziwe małżeństwo.
Ja traktuję je poważnie.
Dobra. Zrobię, jak chcesz.
A pierścionek?
Mam go zawsze przy sobie.
Co robisz?
Pierścionki nosi się na palcu.
- Nie mogę go nosić na planie. - Spróbuj go zdjąć.
Będziesz daleko, więc nie będziesz mnie widział.
Zobaczysz, co się stanie.
Zatrzymaj się. Tutaj wysiądę.
Lecę. Pa!
Tak żegnasz się ze swoim mężem?
Zadzwoń, jak dojedziesz.
Dobrze.
Naprawdę muszę już iść.
Muszę iść. Pa!
Producentem tego filmu jest agencja medialna Xing An.
Poproszę pannę An, żeby miała oko na pana żonę.
Nie ma potrzeby.
- Chu Yan też tam gra, prawda? - Zgadza się.
- Wracajmy. - Dobrze.
- Linlin, czemu zawdzięczamy tę wizytę? - Gram w filmie.
A wy?
To Lu Di, jeden z aktorów agencji Xing An.
To Xia Lin. Moja najlepsza przyjaciółka w Chinach.
Pani też gra w Mroźnym księżycu?
Gram rolę drugoplanową.
Zawsze chciałam, żebyś zagrała w jednej z naszych produkcji.
Jeśli będziesz czegoś potrzebować,
zawsze możesz się do niego zwrócić.
Z chęcią pomogę.
Dziękuję, panie Lu.
Pójdę już na górę.
Do zobaczenia.
Jeśli się przyjaźnicie, czemu chce pani, żeby o nas plotkowano?
Po prostu zrób, co mówię. Reszta niech cię nie interesuje.
Coś jeszcze?
W ciągu ostatnich dwóch miesięcy wielu pracowników działu badań i rozwoju
przeszło do innej firmy.
Sprawdź to.
Nasze umowy zawierają klauzulę o zakazie konkurencji, prawda?
Zgadza się.
Sprawdź, do jakich firm przeszli.
Jeśli to nasza konkurencja, oskarżymy ich o złamanie umowy.
Oczywiście.
Mogą pojawić się plotki o powodach, dla których pracownicy odchodzą.
Wdrożymy proces oceny pracowników. Nieodpowiednie osoby zostaną zwolnione.
Staż pracy w firmie nie będzie miał znaczenia.
Tak jest.
Zaczekaj.
Kobiety...
Co lubią kobiety?
Zastanawia się pan nad prezentem dla żony?
Nie mam żadnych przyjaciółek, więc...
A Jia Fei?
Co lubią kobiety?
Po co pan przyszedł? Jeszcze się nie przeprowadzam.
Nie mogłem się do pani dodzwonić,
więc musiałem przyjść.
Linlin ma kłopoty?
Pan Ling chce wiedzieć, co by jej się spodobało.
Panu Lingowi naprawdę zależy na utrzymaniu dobrych relacji z Linlin.
Jest bardzo troskliwy.
Proszę się nie martwić. Pani Ling nie dowie się o tej rozmowie.
Nie to mnie martwi.
Jest pan wykwalifikowanym asystentem.
Nie sądzi pan, że takie sprawy nie są pana godne?
Pomagać panu Lingowi to zaszczyt.
Pomogę panu i panu Lingowi.
Ale musi pan coś o mnie wiedzieć.
- Ja nie pomagam za darmo. - Oczywiście.
W zamian otrzyma pani płytę DVD podpisaną przez Caię.
Zgoda.
Kobiety kochają diamenty, ale pana żona nie jest zwyczajną kobietą.
Żeby wybrnąć z tego emocjonalnego impasu, powinniście otworzyć się na siebie.
Przejdź do rzeczy.
Mógłby pan kupić jej zwierzaka.
Pana żona chyba lubi psy.
Myślę, że...
możesz już iść.
Zamierza pan pracować do późna przez czas, kiedy pana żona jest na planie?
Tak. Muszę zarabiać na utrzymanie Mumu.
Jako kawaler nigdy tego nie zrozumiesz.
Co pani tu robi?
Szukał mnie pan?
Jest pani gotowa na naszą wspólną scenę?
Będę gotowa, proszę się nie martwić.
Mam trochę czasu. Poćwiczmy razem.
- Pełno tu komarów. Wejdźmy do środka. - Tu jest ciszej. Nie lubię tłumów.
Zaraz będzie lunch. Nie chcę zajmować panu czasu.
Obiecałem pannie An, że będę pani pomagać.
Co tu robicie?
Pan Chu. Skąd pan się tu wziął? Akurat pan przechodził?
Nie, przyszedłem z kimś porozmawiać.
Znacie się?
Dobrze się znamy i często razem ćwiczymy swoje kwestie.
Pójdę już, panie Lu. Do zobaczenia.
- Do zobaczenia. - Dobrze.
Ale...
Panno An.
Nie udało mi się zrobić zdjęcia.
Pojawił się Chu Yan i ją zabrał.
Po co miałby to robić?
Miej na nich oko.
Kim jest ta Xia Lin?
Muszę wiedzieć, komu się narażam.
Musisz wiedzieć tylko tyle, że jeśli nie zrobisz tego, co każę,
narazisz się wszystkim w agencji Xing An.
Rozumiem. Dobrze. Do widzenia.
Od kiedy ćwiczymy razem kwestie?
Czemu tu jesteś?
Poproszono mnie, żebym dostarczył leki i suplementy diety do twojego hotelu.
Jak ci się podoba życie jako pani Ling?
Bardzo.
Wszyscy są dla mnie mili.
Może nawet za mili. Dlaczego on cię przytulał?
Nie wiem, czemu się tak zachował.
- Dzięki, że pomogłeś mi stamtąd uciec. - Chciałem oszczędzić Lingowi wstydu.
Nikt nie wie o mnie i o Yizhou.
Gdyby wiedzieli, nigdy by się na to nie odważyli.
- Nie waż się nikomu o tym mówić. - Czemu nie?
To ma być tajemnica.
Zachowuj się, jakby nic się nie wydarzyło. Nie mów mu, dobrze?
Uznam to za zgodę.
Jesteśmy razem w obsadzie. Powinieneś już iść.
Trzymaj się z daleka od Lu Di. Albo powiem Yizhou.
Dobra, skarżypyto.
Wiem, że zawdzięczam wszystko rodzinie Chu.
Ale nie możesz mnie zmuszać do małżeństwa dla swoich korzyści.
Jestem tylko sierotą, którą adoptowałeś. Nie musisz mi o tym przypominać.
Długo tu stoisz?
Przyszłam, zanim się rozłączyłeś.
Lubisz podsłuchiwać?
Uwielbiasz poznawać tajemnice innych ludzi?
Przepraszam, chciałam tylko dać ci parasol.
Nie martw się.
- Nikomu nie powiem. - Przestań.
Nie chcę litości od kogoś takiego jak ty.
Kto się nad tobą lituje? Nie zasługujesz na litość.
Jesteś przystojny. Dostałeś nagrodę dla najlepszego aktora.
Masz 50 milionów fanów. Każdy twój post ma tysiące komentarzy.
Masz sportowe samochody, rezydencję i powodzenie u kobiet.
Większość ludzi może tylko o tym marzyć.
Czego jeszcze chcesz?
Znasz mój sekret, ale to ci w niczym nie pomoże.
Mam dość tego, że ciągle się nad sobą użalasz.
Jakby świat był ci coś winny!
Jak śmiesz mną pogardzać?
Za kogo ty się uważasz?
Robisz karierę przez łóżko.
Ling pomógł ci z sukienką.
Od początku chciałaś go wykorzystać.
Moje relacje z Ling Yizhou to nie twoja sprawa!
Nie obchodzi mnie jego głupi sekret.
Niepotrzebnie oddałam mu parasol.
Zmókłby, dostałby ataku astmy i miałby za swoje.
- Przyszła pani. - Myślałam, że to spotkanie całej obsady.
- Gdzie reszta? - Skłamałem, żeby pani przyszła.
- Więc tylko my dwoje tu będziemy? - Zgadza się.
Będziemy mogli spokojnie porozmawiać.
Muszę iść do łazienki.
Proszę zostać.
Lunch w ramach przeprosin? Mało oryginalne.
Proszę.
Za naszą współpracę.
Przepraszam, ale nie piję alkoholu.
Wszyscy piją. Niektórzy po prostu są w tym lepsi.
Ja naprawdę nie piję.
- Proszę. - Nie, naprawdę dziękuję.
- Nie piję. - Tylko łyka.
Zwariowałaś? Kazał ci zostać, więc zostałaś?
Kręcimy razem film. Nie chciałam psuć naszych relacji.
- A gdybym nie przyszedł? - Byłeś mi to winny za wczoraj.
Niech ci będzie. Miałem gorszy dzień.
Ale właśnie cię uratowałem, więc jesteśmy kwita.
Czy to przeprosiny?
Nie nazwałbym tak tego. Raczej... propozycja ugody.
Ugody?
Dobrze, przeproszę.
Pokłóciliśmy się z powodu Linga.
Wybacz mi. To tak, jakbyś wybaczała jemu.
Wybaczę ci, bo jestem wspaniałomyślna.
Nie traktuj mnie jak trzylatka.
Możesz być najwyżej dwulatkiem.
Dobra, jesteśmy kwita.
- Widziałem twoją żonę. - Wszystko u niej dobrze?
Nie bardzo. Ktoś się koło niej kręci.
Kto cię tu zostawił?
Wybierz dla niego imię.
Kupiłeś mi psa?
Nie zaprosisz mnie do środka?
Dobrze, szybko. Wchodź.
Czemu tak się kryjesz? Nie mamy romansu. Jesteśmy małżeństwem.
Nazwę go „Pidan”.
Jak chcesz.
Dlaczego przyjechałeś?
Chciałem pomóc ci się zrelaksować.
Jestem bardzo zajęta.
Kręcimy moje sceny. Nie mam czasu.
„W związku z brakiem dostępu do planu filmowego,
obsada i ekipa mają wolne.
Obsada i ekipa muszą wrócić na plan do jutrzejszego wieczora”.
Co za przypadek.
Niektóre zbiegi okoliczności można zaplanować.
Wejdźmy.
Powiedz, co masz do powiedzenia. Nie do twarzy ci z sekretami.
Miałeś nie ingerować w moje życie zawodowe.
Uniemożliwiłeś nam dostęp do planu. To duży cios dla filmu.
Mogliśmy poczekać z wycieczką na przerwę w zdjęciach.
Ktoś ci się narzucał.
Chu Yan, ty skarżypyto.
To kryzys zaufania.
Nie powiedziałaś mi o tym, co się wydarzyło.
Myślisz, że to mnie nie dotyczy?
Nic się nie wydarzyło.
Wtedy byłoby już za późno.
Dość tego gadania. Wejdźmy.
Chodź.
Witam, dyrektorze Ling.
Myślałam, że lubisz anonimowość.
Właściciel jest udziałowcem Grupy Lingshi.
Witam w moim pensjonacie.
Nazywam się Wang. Cieszę się, że mogę państwa gościć.
- Traktuj nas jak zwykłych gości. - Oczywiście.
Zarezerwował pan luksusowy apartament z łóżkiem małżeńskim.
- Tylko jeden pokój? - Nie mieli więcej wolnych apartamentów.
Zgadza się.
A teraz też nic nie ma?
- Zaraz sprawdzę. - Przepraszam!
Yang pracuje tu dopiero od dwóch dni.
Jeszcze się uczy.
Mamy szczyt sezonu. Wszystkie apartamenty są zarezerwowane.
A inne rodzaje pokoi?
Wszystko zajęte.
Mumu, jeśli nalegasz,
możemy spytać gości, czy któryś odda swój pokój.
Nie ma potrzeby. Nie chcę robić problemów.
Yang, daj mi klucz. Szybko.
- Przepraszam, że tyle to trwało. - Chodźmy.
Mumu, zgasiłaś światło? Nie ma prądu?
Pomyliłam włączniki.
Nie jesteś zmęczona? Czekasz na mnie?
Nie chce mi się spać. Ty się połóż.
Wykąp się.
Brałam prysznic, zanim tu przyjechaliśmy.
Mnie obojętne, czy się kąpiesz, czy nie.
Łóżka hotelowe nie są za czyste. Lepiej włóż koszulkę.
Gorąco mi.
Nie wiem czemu.
- Włączę klimatyzację. - Jest włączona.
To włączę telewizor.
Nie potrzebujemy telewizora.
Już późno. Powinniśmy pójść spać.
Muszę utrzymać ostatnią linię obrony.
Spanie w tym samym łóżku
to właściwie jak spanie w tym samym pokoju.
Ale leży obok niego ładna, młoda dziewczyna.
Co, jeśli nie będzie mógł się powstrzymać?
Przestań się wiercić.
Jeszcze nie śpisz?
Jak mam spać, jak ciągle się wiercisz?
Przepraszam.
Nie bój się, nic ci nie zrobię.
Ling Yizhou...
Jak myślisz, co jest najważniejsze w związku?
A ty?
Myślałam, że wystarczy miłość.
Ale teraz myślę, że najważniejsza jest szczerość.
I szanowanie decyzji drugiej osoby.
O to właśnie chodzi w związkach.
A gdyby ktoś cię oszukał?
To zależy od okoliczności.
Właściwie...
Ja cię oszukałem.
W sprawie twojej choroby.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Przyłapałem cię.
- Już mi nie uciekniesz. - Nie myłam zębów.
Nie przeszkadza mi to.
Masz zapłacić! Rozumiesz?
Dziś masz zwrócić nam dług!
Stójcie!
Chodź tu!
Płać!
Zadzwonię na policję!
Odejdź. Nie mam żadnych pieniędzy.
Wynieśliście wszystko z naszego domu.
Gdzie twój ojciec?
Jak śmie mi nie płacić?
Sam się prosi o śmierć.
Od dawna go nie widziałam.
Błagam was, nie przychodźcie tu więcej.
To twój ojciec. Jeśli on nie zapłaci, weźmiemy ciebie. Chodź.
Puszczaj!
- Co ty wyprawiasz? - Przykro mi, że musi pan to widzieć.
Kim jesteś?
To nie jest ktoś, kogo możesz bezkarnie obrażać.
Czego chcesz? Spłacisz dług rodziny Yangów?
Jeśli nie, to zajmij się swoimi sprawami.
- Ile są winni? - 130 000 juanów.
Pokaż to w Gangdong Tower. Dadzą ci pieniądze.
Ale ostrzegam:
jeśli jeszcze kiedyś tu wrócicie,
pożałujecie.
Pomyślę o tym, jak dostanę forsę.
Idziemy.
A oto bohater dzisiejszego dnia.
Spłacił dług 130 000 juanów, jak gdyby nigdy nic.
Nie zrobiłem tego z dobrego serca. Cenię swój spokój. Chodźmy.
Może poczekamy? Co, jeśli tu wrócą?
To niebezpieczne.
- Dlaczego? - A kto to był?
Lokalni gangsterzy? Mafia?
Co zrobiłabyś na ich miejscu, widząc bogacza i piękną młodą kobietę?
Porwałabym kobietę dla okupu, a potem ją zabiła. Masz rację, chodźmy!
- To ty? - Zwolnili mnie.
Przywykłam już.
Ci lichwiarze zawsze przychodzą do mojej pracy.
Nigdzie nie pracowałam dłużej niż kilka dni.
Chcę się państwu jakoś odwdzięczyć.
Kiedyś zwrócę te pieniądze.
Gdzie mieszkasz? Odwieziemy cię.
Dziękuję.
To twój dom? Wygląda całkiem ładnie.
Nie mieszkam w domu, tylko w szopie na podwórzu.
W szopie?
Tongtong.
Czemu nikogo tu nie ma?
Wszyscy są w pracy.
Wyglądasz bardzo młodo. Masz jakąś rodzinę?
Moja mama umarła, gdy byłam dzieckiem. Zostałam sama.
Sama zdecyduj.
Tongtong, chcesz zamieszkać ze mną?
O czym pani mówi?
Moja praca wymaga częstych podróży. Potrzebuję asystentki.
- Co ty na to? - Bardzo chętnie.
Bardzo dziękuję.
Jak wrócę do domu, muszę ci coś powiedzieć.
O co chodzi? Brzmi poważnie.
- Powiem ci, jak się spotkamy. - Dobrze.
Pan Lu.
- Jeszcze pani tu jest? - Dopiero wróciłam.
Wyjeżdża pan?
Odwołano zdjęcia. Po co mam tu siedzieć?
Odwołano?
- Wen Li? Słucham. - Pan Ling miał wypadek!
Wypadek?
Yizhou...
- Myślałam, że mnie unikasz po tym, jak... - Chcę porozmawiać o Mroźnym księżycu.
Chodzi o Linlin?
- Zaopiekuję się nią. - Nie ma potrzeby.
Kupię akcje agencji Xing An i zostanę producentem filmu.
Robisz to, żeby pomóc Linlin w karierze?
Nie.
Chcę, żeby natychmiast odwołano zdjęcia.
Jeszcze jedno. Ten aktor z twojej agencji, Lu Di.
Nie chcę nigdy więcej o nim słyszeć.
To wszystko.
Napisy: Aleksandra Gańko
Zwolnij ją.
Natychmiast.
Jego amnezja może być po prostu reakcją na szok.
Może do jutra minie.
Dopóki nie odzyskam pamięci,
powinniśmy mieszkać oddzielnie i nie mieszać się w swoje życie.
Pan Ling stracił pamięć, prawda?
To idealny moment, żeby anulować wasze małżeństwo.
Mam się rozwieść?